كننده‌اى . خدايا ! من به تو پناه مىبرم از زايل شدن نعمتت و دگرگون شدن عافيتت و عقوبت ناگهانىات و به بدبختى گرفتار شدن و از بدى آنچه قبلا در كتاب نوشته شده است . خدايا ! من از تو به عزّت ملكت و سلطنت عظيمت و قوّت شديدت بر همهء خلقت درخواست مىكنم كه بر محمد و آل محمد درود بفرستى و در حق من چنين و چنان كنى » . حاجات خود را مىطلبى . بعد اين دعا را مىخوانى : اعيذ نفسي و ديني و أهلي و مالي و ولدي و إخواني و ما رزقني ربّي ، و جميع من يعنيني أمره باللّه الأحد الصّمد الّذي لم يلد و لم يولد ، و لم يكن له كفوا أحد ، و بربّ الفلق إلى آخرها ، و بربّ النّاس إلى آخرها . « خودم و دين و خانواده و مال و فرزندان و برادرانم و آنچه پروردگارم روزىام كرده و جميع كسانى كه امر ايشان مرا مشغول مىكند را در پناه خداى احد صمد كه نزاده و زاييده نشد و براى او هيچ‌گاه شبيه و مانندى نبوده است و در پناه رب الفلق ، تا آخر سوره ( را مىخوانى ) ، و رب الناس ، تا آخر سوره ( را مىخوانى ) ، قرار مىدهم » . آن‌گاه سورهء حمد و آية الكرسى را تا ( هُمْ فِيها خالِدُونَ ) و اين دو آيه را مىخوانى :